Nieuwetijds kinderen, en hoe ze gewoon Zijn

Moon Het Pad van de Sjamaan

Het was op een ochtend. Mijn kleinste peuter en ik waren saampies thuis. Ik zat weer in zo'n vreselijke depri dip. Het lijkt wel alsof je dan helemaal weggezogen wordt. Voor mij voelde het alsof ik in het midden van een centrerende kolk water zat, waar ik maar niet uitkwam. Niets is voor niets, dat bleek achteraf. Maar goed, op dat moment als je er in zit , heb je daar niks aan. Ik stond aan het aanrecht de afwas te doen. Ik wilde niet laten blijken hoe ik mij voelde. Ik wilde het dagdagelijkse leven zo normaal mogelijk laten verlopen voor mijn kinderen. Mijn kleine peuter zat braaf aan de tafel. Hij was een tekening aan het maken. In stilte vroeg ik aan God terwijl ik uit alle macht toch de afwas deed: "God, is dit nu de bedoeling van mijn leven, ik doe niks anders dan lijden en steeds dieper lijden?". Ik was ten einde raad.

Terwijl ik zo verzonken in mezelf stond, gebeurde er het volgende achter mij. Mijn peutertje draaide naar rechts en hij sprak op een fluisterende toon tegen een onzichtbaar iemand. Ik schrok op en keek van opzij naar het gebeuren. Hij lachte met zijn liefelijke rode appelwangetjes en zei hardop: "JA" tegen de onzichtbare gids.

In het volgende moment begon mijn peutertje te zingen: "All you need is LOVE". Ik was perplex, bestond er dan toch meer..................................

Het overkwam mij in de beginperiode dat mijn paranormale zich aan het ontwikkelen was.

Er was hulp! Mijn peutertje ging vervolgens gewoon weer verder met tekenen........................zo'n lieflijk plaatje.

Dit was één van een hele reeks bijzondere magische momenten in mijn leven, samen met hem!

De boodschap die ik mocht leren achter mijn zware depressies, was niet meer dan Innerlijk Communiceren.